You are here: Home > Bez kategorii > Kontrast między klasami posiadającymi i średnimi był rażący

Kontrast między klasami posiadającymi i średnimi był rażący

Kontrast między klasami posiadającymi i średnimi był rażący.
Ogół Rzymian odżywiał się potrawami mącznymi, roślinami strączkowymi (bób, groch, fasola, soczewka), spożywano wiele jarzyn – kapustę, sałatę, rzodkiew, buraki, ogórki, czosnek, cebulę.
Potrawy mięsne początkowo rzadko zjawiały się na stole rzymskim, a wzięły górę nad innymi daniami w czasach-późniejszych – najczęściej było to mięso wieprzowe, baranie, rzadziej wołowe.
Rozpowszechnione były też dania z drobiu (gęsi, kury, gołębie, bażanty).
Ulubionym pokarmem Rzymian były owoce, za napój służyło wino, mleko, woda.
Rzymianin spożywał zwykle 3 posiłki: pierwsze śniadanie (ientaculum), drugie śniadanie (prandium) i obiad (cena) w porze wieczornej.
U zamożniejszych obiad składał się z trzech dań: przekąsek, głównego dania i deseru.
Na przekąski między innymi podawano jaja, na deser owoce – z tego też okresu pochodzi przysłowie: ab ovo ad mala (od jaj do jabłek), czyli od początku do końca.
Rzymianie pozostawili nam też wiele wiadomości o stosowaniu diety w celach leczniczych.
Galen z Pergamu (200-130 r.
p.
n.
erą) pisze 3 księgi – De alimento.
W dziele tym omawia zboża, mleko, owoce, miód, jaja, ryby morskie i rzeczne.
Rozróżnia ryby o mięsie twardym i miękkim, podaje wiele cennych uwag o leczeniu dietetycznym, ma dość dobre wyobrażenie o właściwościach win.
W De sanitate tuenda wykazuje Galen wpływ, jakości pokarmu, spoczynku i snu na przebieg chorób.
Galen pierwszy też zwraca uwagę na odżywianie małych dzieci.
Najwięcej danych o stosowaniu leczenia dietą znajdujemy w dziele A.
C.
Celsusa: De re medicina libri ocio, autora żyjącego za czasów Augusta i Tyberiusza.
Zwłaszcza w księdze III znajdujemy wiele cennych uwag – niektóre z nich przytaczamy w tłumaczeniu Łuczkiewicza.
1) Najlepszym zaś lekarstwem jest pokarm w stosowną chwilę podany (ks.
III rozdz.
4); 2) Jest bowiem obowiązkiem lekarza nie obciążać chorego zbyt obfitym pokarmem, ani też nie gubić sił bardziej pozbawionego głodem (ks.
III rozdz.
4); 3) Wstrzemięźliwość (w pokarmach i napojach) leczy chorobę bez żadnego niebezpieczeństwa (ks.
III rozdz.
2).
W innych księgach znajdujemy wiele cennych, nieraz współczesnych zapatrywań na leczenie dietą.
W księdze IV rozdz.
10 czytamy: choroby nerek przeciągają się długo, chory powinien zachować spokój, leżeć na miękkim łożu, nie używać ani pokarmów, ani napojów zimnych, wstrzymać się od rzeczy słonych, ostrych i kwaśnych.
Mówi też Celsus wyraźnie o leczeniu wątrobą kurzej ślepoty.
Jest jeszcze oprócz wspomnianych pewien rodzaj osłabienia oczu, w którym osoby w dzień dosyć dobrze widzą, w nocy zaś nic nie widzą
[patrz też: blinatumomab, młyny kulowe, spreżyny talerzowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: blinatumomab młyny kulowe spreżyny talerzowe




Copyright 2018 cukiernia łódź.