You are here: Home >Posts Tagged ‘aminy biogenne w żywności

Herbata parzona po polsku II

Herbata parzona po polsku II . 5 łyżeczek herbaty, woda, cukier Starannie wyparzony czajniczek osuszyć, dziobek zatkać czystą watą lub gazą, wsypać odmierzoną ilość herbaty, przykryć pokrywką i wstawić do lekko nagrzanego piekarnika. Po upływie 5 min. zalać herbatę, dodając pół szklanki wrzącej wody. Ogrzewać jeszcze przez 3 min. Continue Reading

Tags: , ,

Kawa

Kawa . Kawa pochodzi z krajów tropikalnych. Do Polski jest sprowadzana, jako kawa surowa, otrzymana z nasion owoców krzewu kawowego, poddanych suszeniu i łuskaniu, polerowaniu oraz sortowaniu według wielkości ziaren. Ziarna różnych gatunków krzewów kawowych mają odmienny kształt, zabarwienie i wielkość. Kolor kawy surowej jest żółtoszary, a nazwy wiążą się z miejscem jej pochodzenia. Continue Reading

Tags: , ,

Live From The Field

Continue Reading

Tags: , ,

Ryba od dawna sluzy czlowiekowi, jako pokarm

Ryba od dawna służy człowiekowi, jako pokarm. Obecnie znaczenie ryb, jako artykułu spożywczego nie zmniejszyło się, natomiast można obserwować na całym świecie tendencje zwiększania ich konsumpcji. Również w Polsce w wyniku rozwoju rybołówstwa obserwuje się wzrastającą ciągle podaż coraz szerszego asortymentu ryb i przetworów rybnych. Jest to zjawisko bardzo korzystne, ponieważ ryby są wartościowym produktem spożywczym dostarczają wiele cennych składników odżywczych. Wartość odżywcza ryb polega głównie na zawartości pełnowartościowego białka w 100 g mięsa ryb znajduje się 15-20 g białka, jest ono w porównaniu z białkiem zwierząt rzeźnych łatwiej strawne i prawie całkowicie przyswajalne. Continue Reading

Tags: , ,

Wskutek wzrostu realnych płac w ustrojach socjalistycznych wzrasta siła nabywcza mas pracujących

Wskutek wzrostu realnych płac w ustrojach socjalistycznych wzrasta siła nabywcza mas pracujących, nieznane są też kryzysy, bezrobocie.
Z przemówienia A.
Mikojana na XIX Zjeździe Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego dowiadujemy się, że w ZSRR szybko zwiększa się spożycie produktów mięsnych, ryb, mleka, jarzyn, owoców, cukru, że wzrasta produkcja chleba pszennego kosztem żytniego.
Połowy ryb wzrosły w r.
1952 w porównaniu z rokiem 1940 blisko w 70 %, a produkcja konserw przeszło 2-krotnie, podobnie mleka skondensowanego i sproszkowanego.
Wzrosła, też produkcja cukru, piwa, wina gronowego.
Jednocześnie zwraca się baczną uwagę, na jakość wyrobów spożywczych.
Jak podkreśla Mikojan: Artykuły spożywcze powinny mieć dobrą, jakość i wysoką wartość odżywczą, ponętny wygląd, przyjemny zapach, powinny pobudzać smak i rozwijać apetyt, ażeby ludzie odczuwali podczas jedzenia prawdziwą przyjemność.
W krajach socjalistycznych istnieje ścisły związek nauki z gospodarką narodową, związaną z produkcją środków spożywczych.
Szczególnie dobitnie wpływ ten zaznaczył się w rolnictwie i sadownictwie.
Największe zasługi ponieśli tu uczeni rosyjscy.
Już w ubiegłym stuleciu Liebig w Niemczech zwrócił uwagę, że należy uzupełniać w glebie związki mineralne.
Przekonano się jednak wkrótce, że mimo dodawania tych związków urodzaje po pewnym czasie spadają.
Ten pozorny paradoks wyjaśnili znakomici agrobiolodzy rosyjscy Wasyl Dokuczajew (1846- 1903), Wasyl Wiliams (1863-1939) i Paweł Kostyczew (1845-1895), twórcy nauki o glebie i jej strukturze.
Wielkie zasługi dla rozwoju rolnictwa i sadownictwa położył Miczulin, który wyhodował odporne na zmiany klimatyczne gatunki drzew owocowych i stworzył cały szereg nowych odmian świata roślinnego.
Nauka Miczurina i Wiliamsa została rozwinięta i wzbogacona nowymi danymi przez prace akademika Łysenki.
Uczony ten odkrył prawa stadialnego rozwoju roślin, wprowadził nowe możliwości przekształcenia roślin jarych na ozime, nasion słabo kiełkujących na dobrze kiełkujące.
Opierając się na dialektycznej analizie zjawisk stworzono w ZSRR nową naukę na podstawie, której odbywa się obecnie w Związku Radzieckim wielka przebudowa przyrody.
Nauka ta uczy rozumieć prawa kierujące zjawiskami przyrody i uczy panowania nad nimi.
W warunkach społeczeństwa socjalistycznego, przy zniesieniu prywatnej własności środków produkcji, przy socjalistycznym przeobrażeniu rolnictwa i możności wpływania na przyrodę, rozmiary produkcji środków spożywczych nie mogą być ograniczone, zlikwidowane zostały przyczyny powodujące pauperyzację mas, antagonistyczna sprzeczność między wytwarzaniem a spożyciem
[przypisy: condizione legnica, aminy biogenne w żywności, ciasto marchewkowe thermomix ]

Tags: , ,

W pogoni za zyskiem podnoszą oni nieustannie ceny na podstawowe artykuły spożywcze

W pogoni za zyskiem podnoszą oni nieustannie ceny na podstawowe artykuły spożywcze.
Zwyżka cen i obniżenie zarobków prowadzą do spadku siły nabywczej mas pracujących i dochodzi do kryzysu.
Spadek siły nabywczej mas pracujących powoduje ograniczenie spożycia, a tym samym dochodzi do nagromadzenia się wielkich zapasów żywności.
Kapitaliści nie mogąc środków tych sprzedać i nie chcąc dopuścić do obniżki cen masowo niszczą towary.
Używa się, więc w tych okresach masła do smarowania maszyn, opala się parowozy kukurydzą i pszenicą, wrzuca do morza worki z kawą, a nawet wylewa do rynsztoków mleko.
W tych warunkach następuje nieuchronnie spadek stopy życiowej świata pracy, warunki te pogarsza jeszcze militaryzacja ekonomiki, zamrażanie płac, inflacje.
W celu usprawiedliwienia tych nienormalnych stosunków kapitaliści starają się wytłumaczyć niedożywienie szerokich mas ludności rozmaitymi rzekomo naukowymi teoriami.
Jedną z nich jest teoria Malthusa, która głosi, że źródłem wszelkich klęsk socjalnych jest zbyt szybki wzrost ludności.
Za wzrostem tym rzekomo nie może nadążyć produkcja środków spożywczych.
Jednakże prosta obserwacja stosunków np.
francuskich wykazuje niedorzeczność takiego rozumowania.
W kraju tym mimo zatrzymania się przyrostu ludności położenie mas pracujących pogarsza się z roku na rok.
W rzeczywistości złe położenie mas pracujących zależy od podstawowego prawa ekonomicznego współczesnego kapitalizmu, tj.
konieczności uzyskania maksymalnych zysków.
W obecnym stanie techniki, agrobiologii, hodowli zwierząt produkcja środków spożywczych nie ma granic.
Dość wspomnieć, że w rejonie wielkich prac nawadniających w ZSRR pod uprawę oddana zostanie przestrzeń równająca się łącznym terytorium Anglii, Belgii, Holandii, Danii i Szwajcarii.
Na tych terenach można będzie wyprodukować żywność i odzież dla około 100 milionów ludzi.
W krajach o ustroju socjalistycznym produkcja i handel środkami spożywczymi są podporządkowane interesom społeczeństwa, a planowy system gospodarki nie dopuszcza do powstawania kryzysów.
Państwo dba o rozwój rolnictwa, hodowli zwierząt, przemysłu spożywczego.
Nie dopuszcza też do spekulacji środkami spożywczymi ani do ich falsyfikacji – zjawisk tak pospolitych w świecie kapitalistycznym.
W USA projekty ustawo standaryzacji podstawowych środków spożywczych były bardzo wolno realizowane w Kongresie.
Dopiero po pierwszej wojnie światowej, która spowodowała istną powódź fałszerstw na rynku spożywczym, zabrano się energicznie do tego zagadnienia.
Należy też podkreślić, że w USA, jak też i w innych krajach kapitalistycznych, fabrykanci gwałtownie opierają się próbom podawania do wiadomości publicznej niepomyślnych dla ich firm wyników analiz
[hasła pokrewne: aminy biogenne w żywności, szumgum, kwestia smaku tort ]

Tags: , ,

Reformy proponowane przez Dobroslawina, Erismana, Danilewskiego nie znajdowały realizacji

Reformy proponowane przez Dobroslawina, Erismana, Danilewskiego nie znajdowały realizacji.
Wobec zupełnego braku zainteresowania ze strony władz, przy kapitalistycznym systemie produkcji artykułów spożywczych i braku planowania niepodobna było w tym czasie wpłynąć, na jakość odżywiania się ludności.
Dopiero po Wielkiej Rewolucji Październikowej Rząd, Partia i medycyna radziecka zwróciły baczną uwagę na sposób odżywiania się szerokich mas ludności.
Już w pierwszym okresie władzy radzieckiej rozpoczęto organizowanie żywienia zbiorowego – we wrześniu 1918 r.
w Moskwie korzystało z żywienia zbiorowego 500000 osób, a w Leningradzie w końcu 1919 akcją tą była objęta cała ludność.
Z wielką energią przeprowadzone zostały prace sanitarne w dziedzinie higieny żywienia i kontroli nad środkami spożywczymi.
Zwłaszcza ożywioną działalność wykazuje Moskiewska Stacja Sanitarna pod kierownictwem Woskreseńskiego, tu organizuje się kursy dla lekarzy sanitarnych, zajmujących się kontrolą rynku żywnościowego.
Zwrócono też wielką uwagę na konieczność żywienia leczniczego, jako na doniosły czynnik w zapobieganiu i leczeniu.
Zagadnienie leczenia dietetycznego wypłynęło na szersze wody w roku 1921, kiedy za staraniem Ministerstwa Ochrony Zdrowia zorganizowano w Moskwie specjalne oddziały do leczenia chorób przewodu pokarmowego i przemiany materii pod kierunkiem prof.
M.
l.
Pewznera.
W zakładzie tym opracowano wówczas schematy dla odżywiania chorych.
W roku 1922.
na III Wszechzwiązkowym Zjeździe Uzdrowiskowym podkreślono konieczność leczniczego odżywiania chorych w uzdrowiskach radzieckich.
Wkrótce opracowano też szereg przepisów dietetycznych dla poszczególnych uzdrowisk.
Medycyna radziecka pierwsza też opracowała odżywianie lecznicze robotników bez odrywania ich od miejsca pracy.
Przy szeregu fabryk zorganizowano stołówki leczniczego żywienia – w czerwcu 1928 Sowo Nar.
Kom.
RSFSR powziął uchwałę utworzenia oddziałów dietetycznych przy zakładach nowych stołówek społecznego żywienia.
W ten sposób została zrealizowana możność leczenia robotników, cierpiących na przewlekłe choroby przewodu pokarmowego, wątroby, trzustki czy nerek bez konieczności odrywania ich od miejsca pracy.
Dzięki współpracy uczonych radzieckich powstała na terenie ZSRR gęsta sieć stołówek leczniczego żywienia, w których np.
w roku 1935, znalazło pomoc ponad 100 000 robotników.
W Związku Radzieckim ustalono po raz pierwszy w większej skali wpływ leczniczego żywienia na wydajność pracy (Marszak, Kabanowa, Funt, Goldberg).
Wykazano niezbicie, że żywienie lecznicze wpływa na wzrost wydajności pracy i zmniejsza znacznie ilość dni niezdolności do zajęć
[patrz też: czubryca czerwona zastosowanie, condizione legnica, aminy biogenne w żywności ]

Tags: , ,

Kontrast między klasami posiadającymi i średnimi był rażący

Kontrast między klasami posiadającymi i średnimi był rażący.
Ogół Rzymian odżywiał się potrawami mącznymi, roślinami strączkowymi (bób, groch, fasola, soczewka), spożywano wiele jarzyn – kapustę, sałatę, rzodkiew, buraki, ogórki, czosnek, cebulę.
Potrawy mięsne początkowo rzadko zjawiały się na stole rzymskim, a wzięły górę nad innymi daniami w czasach-późniejszych – najczęściej było to mięso wieprzowe, baranie, rzadziej wołowe.
Rozpowszechnione były też dania z drobiu (gęsi, kury, gołębie, bażanty).
Ulubionym pokarmem Rzymian były owoce, za napój służyło wino, mleko, woda.
Rzymianin spożywał zwykle 3 posiłki: pierwsze śniadanie (ientaculum), drugie śniadanie (prandium) i obiad (cena) w porze wieczornej.
U zamożniejszych obiad składał się z trzech dań: przekąsek, głównego dania i deseru.
Na przekąski między innymi podawano jaja, na deser owoce – z tego też okresu pochodzi przysłowie: ab ovo ad mala (od jaj do jabłek), czyli od początku do końca.
Rzymianie pozostawili nam też wiele wiadomości o stosowaniu diety w celach leczniczych.
Galen z Pergamu (200-130 r.
p.
n.
erą) pisze 3 księgi – De alimento.
W dziele tym omawia zboża, mleko, owoce, miód, jaja, ryby morskie i rzeczne.
Rozróżnia ryby o mięsie twardym i miękkim, podaje wiele cennych uwag o leczeniu dietetycznym, ma dość dobre wyobrażenie o właściwościach win.
W De sanitate tuenda wykazuje Galen wpływ, jakości pokarmu, spoczynku i snu na przebieg chorób.
Galen pierwszy też zwraca uwagę na odżywianie małych dzieci.
Najwięcej danych o stosowaniu leczenia dietą znajdujemy w dziele A.
C.
Celsusa: De re medicina libri ocio, autora żyjącego za czasów Augusta i Tyberiusza.
Zwłaszcza w księdze III znajdujemy wiele cennych uwag – niektóre z nich przytaczamy w tłumaczeniu Łuczkiewicza.
1) Najlepszym zaś lekarstwem jest pokarm w stosowną chwilę podany (ks.
III rozdz.
4); 2) Jest bowiem obowiązkiem lekarza nie obciążać chorego zbyt obfitym pokarmem, ani też nie gubić sił bardziej pozbawionego głodem (ks.
III rozdz.
4); 3) Wstrzemięźliwość (w pokarmach i napojach) leczy chorobę bez żadnego niebezpieczeństwa (ks.
III rozdz.
2).
W innych księgach znajdujemy wiele cennych, nieraz współczesnych zapatrywań na leczenie dietą.
W księdze IV rozdz.
10 czytamy: choroby nerek przeciągają się długo, chory powinien zachować spokój, leżeć na miękkim łożu, nie używać ani pokarmów, ani napojów zimnych, wstrzymać się od rzeczy słonych, ostrych i kwaśnych.
Mówi też Celsus wyraźnie o leczeniu wątrobą kurzej ślepoty.
Jest jeszcze oprócz wspomnianych pewien rodzaj osłabienia oczu, w którym osoby w dzień dosyć dobrze widzą, w nocy zaś nic nie widzą
[patrz też: condizione legnica, aminy biogenne w żywności, tort kanapkowy ]

Tags: , ,

Jędrzej Śniadecki zwraca uwagę

Jędrzej Śniadecki zwraca uwagę, że: wszyscy pierwsi w starożytności prawodawcy nie tylko mieli uwagę na sposób wychowania młodzieży, którą umiejętnie kształcili, ale przepisywali ludom sposób życia, jakiego się nieodstępnie trzymać miały, rodzaj pokarmów i napojów, których używać lub nie używać należało czas nawet i wielkość pokarmu, napoju, pracy i spoczynku.
(J.
Śniadecki: O fizycznym wychowaniu dzieci, tom II).
Myśli i spostrzeżenia o znaczeniu prawidłowego odżywiania się człowieka zdrowego i chorego możemy już znaleźć w naj starszych papirusach egipskich.
Egipcjanie przypisywali ogromne znaczenie postępowaniu higienicznemu i dietetycznemu.
U Egipcjan, podobnie jak u Fenicjan i Babilończyków, pewne zwierzęta uważane były za święte, inne za nieczyste.
Spożywanie mięsa tych zwierząt było zabronione.
Egipcjanom nie wolno było jeść mięsa wieprzowego i krowiego (krowa była poświęcona bogini Izydzie), nie jedzono też mięsa koni, osłów, psów i kotów.
Królowie i kapłani mogli jeść tylko mięso cieląt i wołów, a z drobiu gęsi.
W starożytnym Egipcie uprawiano rośliny zbożowe pszenicę i jęczmień.
Pomniki z tych czasów przedstawiają często ścinanie kłosów za pomocą zakrzywionego noża z rączką oraz obrazy-z rzemiosła młynarskiego i piekarskiego.
Jęczmień został opisany w Egipcie na około 2440 lat przed naszą erą.
Egipcjanie uważali go za pierwsze zboże uprawiane przez ludzi.
Owsa Egipcjanie nie hodowali, znane było natomiast proso.
Z jarzyn uprawiano groch, bób, soczewicę (ziarna jej znaleziono już w grobach III dynastii – około 2200 lat przed naszą erą), selery, szparagi, ogórki, rzepę, za pokarm służyły też młode pędy papirusu.
Cenione-były ogólnie własności czosnku i cebuli.
Na jednej z piramid czytamy, że przy jej budowie wydano aż 1600 talentów na kupno rzepy, cebuli i czosnku dla pracujących tam robotników.
Uważano zwłaszcza, że Czosnek podwyższa wydajność pracy robotników.
Zwyczaje odżywiania u starożytnych Hebrajczyków normowały w wielkiej mierze przepisy religijne.
Zabronione było spożywanie mięsa królików, zajęcy, wielbłądów, a zwłaszcza świń.
Świnia uchodziła za zwierzę szczególnie nieczyste, gdyż odżywia się odpadkami.
Wielokrotnie powtórzony jest w Pięcioksięgu zakaz spożywania krwi.
Przepisy te były uzasadnione, gdyż w gorącym klimacie tłuste mięso wieprzowe i krew łatwo ulegają zepsuciu.
Pokarmy używane przez ogół Hebrajczyków były niewyszukane – wiedzieli oni dobrze, że proste pożywienie więcej przynosi pożytku człowiekowi niż drogie i wyszukane.
Chleb, ryż, zboża, bób, groch, soczewica, figi, miód, oliwa, mleko, mięso cieląt, wołów, koźląt stanowiły pokarm zarówno ludu, jak i książąt
[hasła pokrewne: tort szwardzwaldzki oryginalny przepis, aminy biogenne w żywności, szumgum ]

Tags: , ,

Budyń z ryby

Budyń z ryby . Formę budyniową lub rondel z dokładnie dopasowaną pokrywą wysmarować masłem i wysypać tartą bułką. Rybę umyć, oskrobać lub ogolić z łusek, wypatroszyć, odciąć głowę i płetwy, wypłukać. Włożyć do wrzącego wywaru z warzyw, ugotować. Gdy ryba ostygnie, oddzielić mięso od ości. Czerstwą bułkę namoczyć w mleku, odcisnąć i wraz z mięsem ryby zemleć w maszynce. Utrzeć masło z żółtkami, połączyć, ucierając ze zmieloną masą rybną. Dodać ubitą pianę z białek. Wymieszać, przyprawić do smaku solą. Gotową masę włożyć do przygotowanej formy, wyrównać powierzchnię i zamknąć formę. Wstawić do naczynia z wrzącą wodą tak, aby woda sięgała do 3/4 wysokości formy, przykryć. Gotować 45 min. do 1 godz. Podawać zaraz po przygotowaniu. Zastosowanie w chorobach przewodu pokarmowego, gardła, nerek i przy diecie tuczącej. Dla chorych na wątrobę i choroby układu krążenia przygotowuje się budyń na samych białkach. 50 dag filetów, 4 białka, 40 dag warzyw mieszanych, pół łyżeczki masła, pół łyżeczki tartej bułki, sól, 50 dag ryby, 40 dag warzyw (marchew, pietruszka, seler), sól, ewentualnie żółtko
[podobne: aminy biogenne w żywności, szumgum, torty urodzinowe warszawa ]

Tags: , ,




Archiwum

Copyright 2020 cukiernia łódź.