You are here: Home >Posts Tagged ‘condizione legnica

Organa Panstwowej Inspekcji Sanitarnej skrupulatnie badaja wode pod wzgledem zawartosci szkodliwych dla zdrowia skladników lub domieszek wywierajacych ujemny wplyw na jej smak

Organa Państwowej Inspekcji Sanitarnej skrupulatnie badają wodę pod względem zawartości szkodliwych dla zdrowia składników lub domieszek wywierających ujemny wpływ na jej smak, zapach lub wygląd. Zanim woda zostanie dopuszczona do konsumpcji, poddaje się ją badaniom bakteriologicznym, badaniom własności fizycznych (mętność, barwa), chemicznych (odczyn pH, sucha masa, zawartość chloru, fluoru, związków siarki, żelaza, manganu, ołowiu, arsenu, miedzi i cynku), na obecność fenolu, substancji promieniotwórczych oraz twardości ogólnej. Jakość wody przyjmowanej przez organizm ma bardzo istotne znaczenie, ze względu na zawartość pewnych ilości składników mineralnych, jak wapń, jod, fluor, kobalt, sód, chlor itp. Niedostateczne spożycie wody może utrudniać wydzielanie produktów przemiany materii i przyczyniać się do wypadania ich z moczu w postaci osadów, piasku itp. osadzających się np. Continue Reading

Tags: , ,

Kilka uwag o parzeniu herbaty

Kilka uwag o parzeniu herbaty . Jakkolwiek w naszym kraju jest wielu amatorów herbaty, to jednak niewiele osób umie ją parzyć w sposób prawidłowy (np. jednym z warunków uzyskania smacznego naparu jest dobór odpowiedniego gatunku herbaty do rodzaju wody występującej w danym rejonie). Parząc herbatę należy postępować zgodnie z następującymi zasadami: 1. Stosować odpowiednie naczynia. Continue Reading

Tags: , ,

Herbata parzona po polsku II

Herbata parzona po polsku II . 5 łyżeczek herbaty, woda, cukier Starannie wyparzony czajniczek osuszyć, dziobek zatkać czystą watą lub gazą, wsypać odmierzoną ilość herbaty, przykryć pokrywką i wstawić do lekko nagrzanego piekarnika. Po upływie 5 min. zalać herbatę, dodając pół szklanki wrzącej wody. Ogrzewać jeszcze przez 3 min. Continue Reading

Tags: , ,

Ryby i przetwory rybne przyjety w handlu i w jezyku potocznym podzial na ryby morskie i slodkowodne nie dla wszystkich gatunków ryb jest wlasciwy

Ryby i przetwory rybne przyjęty w handlu i w języku potocznym podział na ryby morskie i słodkowodne nie dla wszystkich gatunków ryb jest właściwy. Niektóre ryby (np. węgorz) zmieniają środowisko i wędrują w celu odbycia tarła z rzek do morza, a inne odwrotnie (np. łosoś, troć) z morza do rzek. Inny przykład stanowią płastugi żyjące w Morzu Bałtyckim i bardzo często zapuszczające się daleko w głąb rzek. Continue Reading

Tags: , ,

Ostrobok ma ksztalt ciala wrzecionowaty, z boków splaszczony

Ostrobok ma kształt ciała wrzecionowaty, z boków spłaszczony. Głowę ma dużą, a pysk szeroki – zadarty nieco do góry. Ciało ostroboka pokryte jest drobnymi łuskami. W bocznym pasmie ciała zgrupowane są charakterystyczne duże ostre łuski, które bardzo trudno usunąć. Pierwsza płetwa grzbietowa jest krótka i kolczasta, druga – długa, z przodu wysoka, obniża się ku tyłowi. Continue Reading

Tags: , ,

Występuje ona w owocach (np

Występuje ona w owocach (np.
winogronach), w cebuli, miodzie, powstaje też z rozpadu najważniejszego wielocukru – skrobi.
Glukoza stanowi ważny i stały składnik naszej krwi.
Glukoza jest mniej słodka niż cukier trzcinowy.
Fruktoza (lewuloza, cukier owocowy) występuje w owocach i roślinach w stanie wolnym oraz jako składnik wielocukru inuliny.
Miód zawiera mieszaninę glukozy z fruktozą, tzw.
cukier inwertowany.
Galaktoza jest składnikiem, dwucukru laktozy lub tworzy połączenia z białkami lub związkami tłuszczowymi; w stanie wolnym w pokarmach nie występuje.
Galaktoza jest mniej słodka i gorzej rozpuszczalna w wodzie niż glukoza.
Najważniejsze dwucukry: sacharoza, laktoza i maltoza rozpadają się na dwie cząsteczki cukrów prostych po przyłączeniu wody.
H2O + C12H2201l -> C6H1206 + C6H1206 W czasie tej hydrolizy maltoza daje dwie cząsteczki glukozy, laktoza cząsteczkę glukozy i galaktozy, sacharoza cząsteczkę glukozy i fruktozy.
Sacharoza (cukier stołowy) występuje w dużej ilości w trzcinie cukrowej i w burakach.
Jest też zawarta w pewnych owocach i jarzynach.
Sacharoza jest zwykłym cukrem używanym powszechnie i wchodzi w skład naszego codziennego pożywienia.
Cukier ten jest ważnym źródłem energii, lecz musi być używany rozsądnie.
Podawany w dużych ilościach i dużym stężeniu drażni błonę śluzową żołądka.
Ponadto wchłaniając się szybko prędko zaspokaja apetyt ze szkodą dla spożycia innych pokarmów.
Zwłaszcza w pożywieniu dzieci lepiej jest część cukru zastąpić miodem lub jeszcze lepiej surowymi owocami, które zawierają ważne sole mineralne.
Laktoza (cukier mlekowy) występuje w mleku wszystkich zwierząt ssących, jest ona mniej słodka.
i gorzej rozpuszczalna w wodzie niż cukier trzcinowy.
Jeśli za kryterium porównawcze przyjmiemy cukier trzcinowy, to wartość słodzącą cukrów można wyrazić następująco: laktoza 16, galaktoza 32,1, maltoza 32,5, glukoza 7413, sacharoza 100, fruktoza 173,3 (według Kleinera).
Z powodu małych zdolności do fermentacji i miłego smaku laktoza jest chętnie używana w odżywieniu małych dzieci.
Maltoza (cukier słodowy) powstaję w czasie hydrolizy skrobi.
Maltozę spotykamy też w słodzie, w dojrzewających ziarnach zbóż.
Używana jest chętnie w pokarmach przeznaczonych dla dzieci i ozdrowieńców.
Wielocukrowce o sumarycznym wzorze (CaHlo05)n są związkami znacznie bardziej złożonymi niż jedno-i dwu cukrowce.
Odróżniają się od innych cukrów tym, że nie mają postaci krystalicznej i trudno rozpuszczaj ą się w wodzie.
Do wielocukrowców zaliczamy skrobię, glikogen, inulin, celulozę i hemicelulozę.
Wielocukrowce powstają przez kondensację cukrów prostych
[hasła pokrewne: ciasto yufka gdzie kupić, condizione legnica, kwestia smaku tort ]

Tags: , ,

Wskutek wzrostu realnych płac w ustrojach socjalistycznych wzrasta siła nabywcza mas pracujących

Wskutek wzrostu realnych płac w ustrojach socjalistycznych wzrasta siła nabywcza mas pracujących, nieznane są też kryzysy, bezrobocie.
Z przemówienia A.
Mikojana na XIX Zjeździe Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego dowiadujemy się, że w ZSRR szybko zwiększa się spożycie produktów mięsnych, ryb, mleka, jarzyn, owoców, cukru, że wzrasta produkcja chleba pszennego kosztem żytniego.
Połowy ryb wzrosły w r.
1952 w porównaniu z rokiem 1940 blisko w 70 %, a produkcja konserw przeszło 2-krotnie, podobnie mleka skondensowanego i sproszkowanego.
Wzrosła, też produkcja cukru, piwa, wina gronowego.
Jednocześnie zwraca się baczną uwagę, na jakość wyrobów spożywczych.
Jak podkreśla Mikojan: Artykuły spożywcze powinny mieć dobrą, jakość i wysoką wartość odżywczą, ponętny wygląd, przyjemny zapach, powinny pobudzać smak i rozwijać apetyt, ażeby ludzie odczuwali podczas jedzenia prawdziwą przyjemność.
W krajach socjalistycznych istnieje ścisły związek nauki z gospodarką narodową, związaną z produkcją środków spożywczych.
Szczególnie dobitnie wpływ ten zaznaczył się w rolnictwie i sadownictwie.
Największe zasługi ponieśli tu uczeni rosyjscy.
Już w ubiegłym stuleciu Liebig w Niemczech zwrócił uwagę, że należy uzupełniać w glebie związki mineralne.
Przekonano się jednak wkrótce, że mimo dodawania tych związków urodzaje po pewnym czasie spadają.
Ten pozorny paradoks wyjaśnili znakomici agrobiolodzy rosyjscy Wasyl Dokuczajew (1846- 1903), Wasyl Wiliams (1863-1939) i Paweł Kostyczew (1845-1895), twórcy nauki o glebie i jej strukturze.
Wielkie zasługi dla rozwoju rolnictwa i sadownictwa położył Miczulin, który wyhodował odporne na zmiany klimatyczne gatunki drzew owocowych i stworzył cały szereg nowych odmian świata roślinnego.
Nauka Miczurina i Wiliamsa została rozwinięta i wzbogacona nowymi danymi przez prace akademika Łysenki.
Uczony ten odkrył prawa stadialnego rozwoju roślin, wprowadził nowe możliwości przekształcenia roślin jarych na ozime, nasion słabo kiełkujących na dobrze kiełkujące.
Opierając się na dialektycznej analizie zjawisk stworzono w ZSRR nową naukę na podstawie, której odbywa się obecnie w Związku Radzieckim wielka przebudowa przyrody.
Nauka ta uczy rozumieć prawa kierujące zjawiskami przyrody i uczy panowania nad nimi.
W warunkach społeczeństwa socjalistycznego, przy zniesieniu prywatnej własności środków produkcji, przy socjalistycznym przeobrażeniu rolnictwa i możności wpływania na przyrodę, rozmiary produkcji środków spożywczych nie mogą być ograniczone, zlikwidowane zostały przyczyny powodujące pauperyzację mas, antagonistyczna sprzeczność między wytwarzaniem a spożyciem
[przypisy: condizione legnica, aminy biogenne w żywności, ciasto marchewkowe thermomix ]

Tags: , ,

Wiele danych o odżywianiu się w Polsce możemy zaczerpnąć z pism Mikołaja Reja z Nagłowic (XVI w.)

Wiele danych o odżywianiu się w Polsce możemy zaczerpnąć z pism Mikołaja Reja z Nagłowic (XVI w.
), malarza życia i obyczajów szlachty polskiej.
Rej ubolewa nad rozpowszechnieniem pijaństwa i związanej z nim rozrzutności.
Zachwala natomiast Rej swojskie, zdrowe, świeżo przyrządzone dania, jest zwolennikiem piwa.
W Żywocie Człowieka Poczciwego wspomina Rej o rzodkiewce, kapuście, sałacie, ogórkach, majeranku, koprze, pasternaku, życie, owsie, pszenicy, gruszkach, śliwkach, jabłkach, wiśniach, brzoskwinie i włoskie orzechy, surowe grzyby, solone rydze.
Ten niepospolity znawca życia i obyczajów zalecał nade wszystko życie pomierne.
W wieku XVI i XVII jedzono dużo, do obiadu zasiadano wcześnie (o 10 rano), gdyż składał się on z wielu dań.
Nadużycie trunków w dawnej Polsce było nagminne, a w zamroczeniu alkoholowym dochodziło do zwad, burd i pojedynków.
Pijaństwo przynosiło ogromne straty moralne i fizyczne, szerzyły się choroby z przepicia.
Spożywano zbyt wiele pokarmów – obżarstwo i pijaństwo warstw posiadających sprowadzało liczne choroby przewodu pokarmowego i wady przemiany materii.
Często spotykano otyłość, szlachta cierpiała na dnę i kamicę żółciową – nadmiernej tuszy był król Jan III i Władysław IV, na dnę chorował Zygmunt III i Jan Kazimierz.
Opis obyczajów z czasów saskich podał nam w swych pamiętnikach Jędrzej Kitowicz.
Jak podaje Kitowicz, na jedno przyjęcie podawano 60 i więcej potraw.
Warunki odżywiania chłopów były często opłakane – Konnor pisze: ubodzy z żołędzi często chleb jedzą.
Niedole włościan opisywał Modrzewski i żądał równouprawnienia wszystkich warstw, dowodził, że kraj samą szlachtą kwitnąć nie może, bo a któż będzie dawał żywności i nam, i bydłu, jeśli żadnego oracza nie będzie.
Podobnie ujmował się za ludem Sebastian Klonowicz i Krzysztof Opaliński.
Ciężkie warunki panowały zwłaszcza w drugiej połowie XVII wieku, do czego przyczyniło się szereg wojen.
Nie było w wielu okolicach zboża na zasiew i zwierząt do orki, większość pól leżała odłogiem.
W czasach saskich poziom odżywiania na wsi był często opłakany, a smutny Ios chłopów opisuje w wymownych słowach Staszic.
Ten wybliny reprezentant polskiego Oświecenia, gorący rzecznik praw ludu, wzywając do zniesienia pańszczyzny pisał: Widzę miliony stworzeń, z których jedne półnago chodzą, drugie skórą, albo ostrą siermięgą okryte, wszystko wyschłe, zgłodniałe… Tych żywnością jest chleb ze śrutu, a przez ćwierć wieku samo zielsko, napojem woda i paląca wnętrzności wódka.
.
.
Oto człowiek, który was żywi.
Oto stan rolnika w Polsce
[patrz też: tort urodzinowy dla faceta, condizione legnica, jak ozdobić tort dla dziecka ]

Tags: , ,

ZARYS HISTORII ODŻYWIANIA W POLSCE

VI.
1947) omawiano szeroko wpływ odżywiania na organizm dziecięcy w różnych Okresach jego życia.
W ZSRR zagadnieniom odżywiania poświęca się wiele czasu i starań.
Dowodem tego jest np.
zwołana (5.
8.
1950) w Moskwie II Międzyzwiązkowa Konferencja Żywienia Leczniczego.
W pracach komisji wzięło udział około 400 uczonych, wysłuchano i przedyskutowano ponad 50 referatów, poświęconych teorii i praktyce żywienia leczniczego.
Wielki nacisk położono na rozwój przemysłu spożywczego.
Zwłaszcza po wykonaniu pierwszej pięciolatki i po uprzemysłowieniu kraju rozpoczęto na wielką skalę budownictwo dużych przedsiębiorstw spożywczych (kombinaty mięsne, rybne, fabryki konserw itp.
), budowę chłodni, wielkich zmechanizowanych piekarni.
Dzięki staraniom Rządu i Partii przemysł spożywczy i żywienie zbiorowe i lecznicze osiągnęły w ZSRR wysoki poziom.
ZARYS HISTORII ODŻYWIANIA W POLSCE O zwyczajach odżywiania na naszych ziemiach w dawnych czasach w wieku VI-VIII dowiadujemy się z kronik obcych pisarzy, z wykopalisk i zachowanych obyczajów.
Podróżnik i kupiec arabski Ibrahim Ibn Jakub opisał państwo Mieszka I.
Autor stwierdza, że kraj obfituje w zboże, mięso, ryby, że istnieją pola uprawne.
Wielu danych dostarczyły też wykopaliska z dawnych osad (np.
Biskupin).
Polanie byli głównie rolnikami, hodowali bydło i pszczoły, zajmowali się myślistwem i rybołówstwem.
Uprawa roli odbywała się systemem trójpolowym, ziemię orano drewnianym radłem, a zwierzęciem pociągowym był wół.
Ziemię użyźniano popiołem spalonych lasów i nawozem – żniw dokonywano przy pomocy sierpów.
W wykopaliskach pochodzących z VI-XI w.
znajdujemy pestki i nasiona rozmaitych owoców i jarzyn.
Polanie znali bób, soczewicę, groch, ogórki, marchew, rzepę, mak, czereśnie, wiśnie; jabłka, gruszki – hodowali świnie, woły, owce, kozy, z drobiu kury i gęsi.
W lasach hodowano pszczoły, a miód zastępował nieznany w tych czasach cukier.
Jadło gotowano w glinianych naczyniach, a większe sztuki mięsa pieczono na rożnie, znano też piece do pieczenia chleba, suszenia i wędzenia mięsa.
Polanie umieli też wyrabiać masło, śmietanę, twaróg – z przypraw w użyciu była sól, czosnek, chrzan, koper i ocet.
W wiekach późniejszych dania stawały się coraz więcej urozmaicone, żadna uroczystość nie mogła się obyć bez sutego jedzenia i picia.
Podawano w tych czasach dużo potraw pieczystych – wołowinę, cielęcinę, wieprzowinę, dziczyznę, drób – często flaki.
Znane były rozmaite gatunki ciast, rogali, placków, kołaczy, pierogów, strucli.
O nie zawsze należytym zachowaniu się przy stole naszych przodków mówi nam wiersz Słoty – najstarszy wiersz polski treści świeckiej, datujący się z początku XV w
[hasła pokrewne: ciasto yufka gdzie kupić, kwestia smaku tort, condizione legnica ]

Tags: , ,

Reformy proponowane przez Dobroslawina, Erismana, Danilewskiego nie znajdowały realizacji

Reformy proponowane przez Dobroslawina, Erismana, Danilewskiego nie znajdowały realizacji.
Wobec zupełnego braku zainteresowania ze strony władz, przy kapitalistycznym systemie produkcji artykułów spożywczych i braku planowania niepodobna było w tym czasie wpłynąć, na jakość odżywiania się ludności.
Dopiero po Wielkiej Rewolucji Październikowej Rząd, Partia i medycyna radziecka zwróciły baczną uwagę na sposób odżywiania się szerokich mas ludności.
Już w pierwszym okresie władzy radzieckiej rozpoczęto organizowanie żywienia zbiorowego – we wrześniu 1918 r.
w Moskwie korzystało z żywienia zbiorowego 500000 osób, a w Leningradzie w końcu 1919 akcją tą była objęta cała ludność.
Z wielką energią przeprowadzone zostały prace sanitarne w dziedzinie higieny żywienia i kontroli nad środkami spożywczymi.
Zwłaszcza ożywioną działalność wykazuje Moskiewska Stacja Sanitarna pod kierownictwem Woskreseńskiego, tu organizuje się kursy dla lekarzy sanitarnych, zajmujących się kontrolą rynku żywnościowego.
Zwrócono też wielką uwagę na konieczność żywienia leczniczego, jako na doniosły czynnik w zapobieganiu i leczeniu.
Zagadnienie leczenia dietetycznego wypłynęło na szersze wody w roku 1921, kiedy za staraniem Ministerstwa Ochrony Zdrowia zorganizowano w Moskwie specjalne oddziały do leczenia chorób przewodu pokarmowego i przemiany materii pod kierunkiem prof.
M.
l.
Pewznera.
W zakładzie tym opracowano wówczas schematy dla odżywiania chorych.
W roku 1922.
na III Wszechzwiązkowym Zjeździe Uzdrowiskowym podkreślono konieczność leczniczego odżywiania chorych w uzdrowiskach radzieckich.
Wkrótce opracowano też szereg przepisów dietetycznych dla poszczególnych uzdrowisk.
Medycyna radziecka pierwsza też opracowała odżywianie lecznicze robotników bez odrywania ich od miejsca pracy.
Przy szeregu fabryk zorganizowano stołówki leczniczego żywienia – w czerwcu 1928 Sowo Nar.
Kom.
RSFSR powziął uchwałę utworzenia oddziałów dietetycznych przy zakładach nowych stołówek społecznego żywienia.
W ten sposób została zrealizowana możność leczenia robotników, cierpiących na przewlekłe choroby przewodu pokarmowego, wątroby, trzustki czy nerek bez konieczności odrywania ich od miejsca pracy.
Dzięki współpracy uczonych radzieckich powstała na terenie ZSRR gęsta sieć stołówek leczniczego żywienia, w których np.
w roku 1935, znalazło pomoc ponad 100 000 robotników.
W Związku Radzieckim ustalono po raz pierwszy w większej skali wpływ leczniczego żywienia na wydajność pracy (Marszak, Kabanowa, Funt, Goldberg).
Wykazano niezbicie, że żywienie lecznicze wpływa na wzrost wydajności pracy i zmniejsza znacznie ilość dni niezdolności do zajęć
[patrz też: czubryca czerwona zastosowanie, condizione legnica, aminy biogenne w żywności ]

Tags: , ,




Archiwum

Copyright 2020 cukiernia łódź.