You are here: Home >Posts Tagged ‘sonoforeza przeciwwskazania

Wegorz ma cialo silnie wydluzone, ksztaltem przypominajace weza

Węgorz ma ciało silnie wydłużone, kształtem przypominające węża. Głowa węgorza jest nieduża, nieznacznie spłaszczona i stożkowata. Skóra gruba, bardzo mocna, obficie wydzielająca śluz. Ciało pokryte jest łuskami niestykającymi się ze sobą i ukrytymi głęboko w skórze. Ubarwienie ciała zależy od wieku grzbiet młodych węgorzy jest najczęściej ciemnozielony, boki jaśniejsze, a brzuch żółty. Continue Reading

Tags: , ,

Mietus ma cialo o ksztalcie wydluzonym, walcowatym, z boków splaszczone, glowe mala, nieco poziomo splaszczona

Miętus ma ciało o kształcie wydłużonym, walcowatym, z boków spłaszczone, głowę małą, nieco poziomo spłaszczoną. Charakterystyczną cechą miętusa jest występujący na podbródku jeden długi wąs. Ma on dwie płetwy grzbietowe: krótką zaokrągloną, drugą długą oraz jedną długą płetwę odbytową. Płetwy piersiowe są wielkie, wachlarzowate, brzuszne natomiast mniejsze. Ciało miętusa pokryte jest drobną, mało widoczną łuską. Continue Reading

Tags: , ,

Pagrus to nazwa handlowa obejmujaca zespól wielu podobnych gatunków

Pagrus to nazwa handlowa obejmująca zespół wielu podobnych gatunków. Różnią się między sobą przede wszystkim ubarwieniem i kształtem głowy. Ma ubarwienie grzbietu i górnej części głowy brązowo czerwone, boków – różowo srebrzyste, brzuch biały. Głowa o spadzistej linii zakończona jest tępym pyskiem. Długość ciała waha się w granicach 25-50 centymetrów. Continue Reading

Tags: , ,

Nawet mleko nie jest wystarczające

Nawet mleko nie jest wystarczające (mała np.
zawartość żelaza, niepewne źródło witaminy D).
Owoce zawierają dużo wody, witamin i węglowodanów, natomiast mało białek i tłuszczów.
Należy też pamiętać, że białka, tłuszcze i węglowodany dostarczają naszemu organizmowi tylko 6 pierwiastków (C, H, 0, N, S, P), w tym węglowodany tylko 3 (C, 0, H).
Fakt ten dowodzi, że pożywienie pełnowartościowe musi być jednocześnie urozmaicone i różnorodne.
Zachowanie zdrowia i życia ludzkiego jest możliwe tylko przy optymalnym dowozie wszystkich potrzebnych dla nas składników.
Wielką rolę odgrywają tu zwłaszcza owce i jarzyny.
Poniżej rozpatrzymy poszczególne grupy składników naszego pożywienia.
A .
CUKROWCE WĘGLOWODANY Węglowodany są to związki chemiczne, zbudowane z węgla, wodoru i tlenu.
Wodór i tlen jest w nich zawarty w tym samym stosunku, co w wodzie.
Ogólny wzór węglowodanów jednocukrowców CnH2nOn Najprostszymi cukrami są aldehyd glicerynowy (I) Te dwa naj prostsze cukry nie wchodzą w skład naszej diety, ale powstają w organizmie przy rozkładzie bardziej złożonych węglowodanów.
Cukrowce są klasyfikowane zależnie od liczby cząsteczek cukru zawartych w drobinie, rozróżniamy, więc: jednocukrowce, dwucukrowce i wielocukrowce.
1.
Do jedno cukrowców albo cukrów prostych m.
in.
należą: glukoza, czyli dekstroza (cukier gronowy), fruktoza, czyli lewuloza (cukier owocowy), galaktoza; 2.
Dwucukrowce są to związki złożone z dwóch cząsteczek jednocukrowców, na które rozkładają się pod wpływem hydrolizy.
Do dwucukrowców m.
in zaliczamy sacharozę (glukoza + fruktoz-a), czyli cukier trzcinowy, laktozę (galaktoza + glukoza), czyli cukier mlekowy, maltozę (dwie cząsteczki glukozy), czyli cukier słodowy; 3.
Wielocukrowce powstają z połączenia wielu cząsteczek cukrów prostych za pośrednictwem ich grup wodorotlenowych z wydzieleniem wody; Do tej grupy należą: skrobia, glikogen, dekstryny, błonnik, hemiceluloza.
Jednocukrowce możemy klasyfikować według tego: 1) czy są pochodnymi aldehydów, czy ketonów; 2) ile zawierają atomów węgla, np.
triozy zawierają 3 atomy węgla, pentozy – 5, a heksozy – 6 atomów węgla.
Według tych określeń np.
ksyloza jest aldopentozą, glukoza – aldoheksozą, a fruktoza – ketoheksozą.
Cukry proste (jednocukrowce) C6H1206 glukoza, fruktoza i galaktoza są to związki krystaliczne, rozpuszczalne w wodzie i łatwo wchłaniane w jelitach.
Stanowią one końcowe produkty trawienia węglowodanów.
Wszystkie węglowodany przed wchłonięciem i zużytkowaniem przez ustrój ludzki muszą być rozłożone do cukrów prostych.
Z punktu widzenia fizjologii najważniejszym cukrem prostym jest glukoza, która stanowi źródło energii dla naszego organizmu
[przypisy: szumgum, tort na roczek przepis, sonoforeza przeciwwskazania ]

Tags: , ,

Żywienie lecznicze zmniejsza wreszcie skłonność do nawrotów w chorobach przewlekłych

Żywienie lecznicze zmniejsza wreszcie skłonność do nawrotów w chorobach przewlekłych, a więc powinno znaleźć szerokie zastosowanie w medycynie zapobiegawczej.
Jakkolwiek odżywianie lecznicze nie stanowi panaceum na wszystkie choroby, to jednak w bardzo wielu przypadkach jest samowystarczalnym i skutecznym środkiem leczniczym.
W innych przypadkach żywienie lecznicze powinno być tłem, na którym znajdują zastosowanie inne metody leczenia.
Można powiedzieć, że gdzie nie ma żywienia leczniczego, tam nie wyzyskano wszystkich możliwości wyleczenia chorego, tam pominięto niesłychanie- ważny czynnik, jakim jest dieta.
W miarę postępów higieny i wiedzy o odżywianiu coraz bardziej staje się widoczny związek między zachowaniem zdrowia i zdolności do pracy a prawidłowym odżywianiem, które jest jednym z fundamentów higieny osobniczej i społecznej.
Higiena społeczna powinna pouczyć ludność o naj częstszych błędach popełnianych w kuchniach domowych, jadłodajniach i innych zakładach żywienia oraz o szkodliwych następstwach nieracjonalnego odżywiania dla zdrowia jednostek i narodów.
SKŁADNIKI POŻYWIENIA WSTĘP Za pokarmy uważamy związki, które przyjęte do organizmu mogą być zasymilowane w tkankach w celach wzrostu i odbudowy komórek lub wytworzenia energii.
Ściśle rzecz biorąc, pokarmy zawierają jednak składniki, które nie mieszczą się w tej definicji, jak np.
witaminy, związki smakowe, części niestrawne.
Pełna Iista składników pokarmu obejmuje: 1) węglowodany – dostarczające głównie ciepła; 2) tłuszcze i energii mechanicznej; 3) białka – służące głównie, jako budulec; 4) związki mineralne konieczne do wzrostu ustroju, procesów przemiany materii i jako budulec; 5) witaminy – konieczne do przemiany materii; 6) wodę – do budowy tkanek i przemiany materii; 7) części niestrawne – do budowy pokarmu i jako bodziec czynności ruchowej jelit; 8) związki nadające smak – czyniąc pokarm bardziej apetyczny pobudzają trawienie.
Należy podkreślić jednak, że tłuszcze i węglowodany w pewnym odsetku służą również do budowy tkanek, a białko w pewnych warunkach może być użyte, jako materiał palny do, wytworzenia ciepła i pracy mechanicznej.
W dawnych czasach sądzono, że wszystkie pokarmy zawierają jedną i tę samą substancję odżywczą.
Rozmaite pokarmy miały mieć, dlatego tylko różną wartość odżywczą, że były rozmaicie strawne i pierwiastek odżywczy znajdował się w nich w rozmaitej ilości.
Dopiero Liebig dowiódł, że w skład pożywienia wchodzą różne związki chemiczne, jak np.
białka, tłuszcze i węglowodany.
Nieco później przekonano się o znaczeniu soli mineralnych
[patrz też: szumgum, tort królewski sowa, sonoforeza przeciwwskazania ]

Tags: , ,

Podobnie i w wieku XIX w latach nieurodzaju jadano na wsi polskiej żołędzie

Podobnie i w wieku XIX w latach nieurodzaju jadano na wsi polskiej żołędzie, pokrzywę, obierzyny z ziemniaków, korę i liście różnych drzew, skrzyp, koniczynę i trawę.
O odżywianiu się ludności wiejskiej pisał w 1912 r.
Lidmanowski – autor badał sposób odżywiania się w powiecie słupeckim (Poznańskie) i doszedł do wniosku, że odżywianie małorolnych jest niedostateczne, toteż nic dziwnego, że pomiędzy małorolnymi widzimy przeważnie osobników chudych, wyniszczonych, przedwcześnie starych.
Jeszcze gorzej odżywiał się jednak wyrobnik pracujący na dniówkę – pożywienie takiego wyrobnika latem nie wynosi więcej niż 2000 ciepłostek.
Z rozważań autora wynika, że z wyjątkiem nielicznych bogatych gospodarzy, reszta wieśniaków odżywia się niedostatecznie.
Nieodpowiednie jest też i przygotowanie pokarmów – przygotowanie strawy jest prymitywne, pokarmy mało strawne, niesmaczne, jednostajne – brak zachowania podstawowych zasad higieny – domownicy siadając do jedzenia nie myją rąk.
O odżywianiu się inteligencji w okresie przed pierwszą wojną światową znajdujemy pewne dane wart Edmunda Biernackiego Jak się żywi nasza inteligencja? (Gaz.
Lek.
Nr 14 i 15, 1906).
Warstwy inteligencji spożywały zbyt mało węglowodanów (nieraz około 200 g), zbyt mało jarzyn i owoców, a za to nadmiar tłuszczów (lis przypadków około 160 g).
Biernacki zwraca uwagę, że przez pokarm tłusty kuchnia nasza musi wymagać na ogół większej pracy ze strony narządów trawienia, specjalnie większego uczestnictwa wątroby i trzustki, dostarczających właśnie soków do trawienia tłuszczów.
Zagadnienie odżywiania w stanie zdrowia i żywienie lecznicze pozostawały u nas w okresie przed II wojną światową w dużym zaniedbaniu.
Ukazał się, co prawda wówczas podręcznik dietetyki pod red.
prof.
Parnasa, czynną była szkoła dietetyczek w Inowrocławiu, nieliczni badacze zajmowali się sprawami odżywiania, ale wszystko to było zbyt mało jak na 35 milionowe państwo.
Z okresu tego na chlubne wyróżnienie zasługują prace A.
Szczygła i E.
Palucha, którzy między innymi pierwsi zajęli się zaniedbaną u nas dziedziną odżywiania ludności robotniczej, higieną w jadłodajniach fabrycznych i poziomem odżywiania mas bezrobotnych.
Szczygieł w r.
1937 zwracał uwagę, że klęska bezrobocia w czasie trwania ostatniego kryzysu stworzyła konieczną potrzebę zorganizowania pomocy wielotysięcznym rzeszom robotniczym, skazanym na przymusową bezczynność i pozbawionym możności zarobkowania na minimum egzystencji.
Paluch w tymże roku pisze: spożycie tłuszczów przez rodziny robotnicze jest niskie, rodziny robotnicze cierpią na pewien niedobór białka pełnowartościowego, podkreśla, że należy zwiększyć w sferach robotniczych trzykrotnie spożycie mleka
[więcej w: kwestia smaku tort, tort dakłas przepis, sonoforeza przeciwwskazania ]

Tags: , ,

Sztuka kulinarna służyła w tych czasach na dworach możnych raczej celom niewyszukanej zabawy

Sztuka kulinarna służyła w tych czasach na dworach możnych raczej celom niewyszukanej zabawy, a nawet rozpusty.
Najważniejszą rolę odgrywały przy przyrządzaniu potraw – zapachy i przyprawy – szeroko używano pieprzu, cynamonu, goździków – nawet gotowano w piwie zamiast w wodzie.
Najważniejszym naczyniem kucharza był moździerz do tłuczenia, jarzyny były mało używane w Anglii przed XVI w.
spożywano natomiast dużo owoców, zwłaszcza importowanych fig i daktyli oraz migdałów.
Dietoterapia znajdowała się w tych czasach w zapomnieniu, nie znajdując rajcowanego zastosowania w leczeniu chorych.
Jedynie znany lekarz angielski Sydenham doceniał znaczenie prawidłowego odżywiania.
Uważał on, że w wielu chorobach wystarczy leczenie dietetyczne i uregulowanie trybu życia.
Sydenham wskazywał, że za pomocą odpowiedniej diety można zapobiec powstawaniu wielu chorób, stosował specjalne sposoby żywienia w dnie i cukrzycy, ostro występował przeciw nieuzasadnionemu szastaniu lekarstwami i żądał zamiany apteki na racjonalnie prowadzoną kuchnię dietetyczną.
Nie znano jednak w tym czasie składu chemicznego pokarmów, oddziaływania ich na organizm ludzki, nie znano procesów trawienia i przemiany materii.
Dopiero pod koniec XVIII stulecia pod wpływem prac Łomonosowa, Wawrzyńca Lavoisiera (1742-1799) i Spallanzaniego zagadnienia odżywiania weszły w nową erę, kiedy przekonano się, że zjawiska fizjologiczne w ustrojach żywych przebiegają również według praw fizyko-chemicznych.
Stwierdzono, że do życia organizmów potrzeba azotu, a w r.
1842 Justus Liebig wykazuje, że azot pochodzi z ciał białkowych.
W tym samym czasie ustalono też, że dla organizmu ludzkiego potrzeba 3 rodzajów związków: węglowodanów, tłuszczów i białek.
Porzucony zostaje dawny pogląd, że wszystkie pokarmy zawierają jedną i tę samą substancję odżywczą – rozmaite pokarmy miały zawierać jedynie różną ilość tej substancji.
Nauczono się również zabezpieczać pokarmy od zepsucia na dłuższy okres czasu, w roku 1860 Pasteur wykazał, że gnicie zależy od wzrostu mikroorganizmów, a jeszcze przedtem (1809) inny Francuz – Appert wykazał, że gniciu można zapobiec przez ogrzewanie pokarmów i dla przechowywania tak przygotowanych pokarmów używał naczyń szklanych, a później blaszanych.
Około 1810 roku puszkowanie mięsa było znane już w Anglii, później metoda ta została częściowo wyparta przez zamrażanie.
W r.
1861 pierwsza zamrażalnia zaczęła działać w Australii, nastąpił rozwój chłodnictwa, które zabezpieczyło nas przed wielkimi stratami środków pokarmowych.
Mnożą się prace znakomitych fizjologów, jak Voita (1831-1908), Claude Bernarda (1813-1878), Rubnera (1854-1932)
[hasła pokrewne: sonoforeza przeciwwskazania, jak udekorować tort dla dziewczynki, tort na roczek przepis ]

Tags: , ,

Suflet z ryby

Suflet z ryby . Filety opłukać, zdjąć skórę i ugotować we wrzącym wywarze z warzyw. Gdy ostygną, usunąć ości i zemleć mięso w maszynce. Z białek ubić sztywną pianę, wymieszać z masą rybną, którą ułożyć na półmisku posmarowanym masłem i wysypanym tartą bułką. Wstawić do nagrzanego piekarnika lub prodiża i zapiec. Podawać natychmiast po przyrządzeniu. Chorym z dolegliwościami przewodu pokarmowego i wątroby nie podawać przyrumienionej powierzchni, ani spodu. Zastosowanie: w chorobach przewodu pokarmowego, wątroby, układu krążenia, nerek, gardła. Papka z ryby gotowanej Rybę umyć, usunąć łuski, wypatroszyć, opłukać, odciąć głowę i płetwy, ugotować w wywarze z warzyw. Wyjąć z wywaru, oddzielić mięso od ości, zdjąć skórę. Mięso ryby zemleć w maszynce lub przetrzeć przez sito. Jeśli lekarz pozwoli, można przetrzeć również i jarzyny. Masę utrzeć w misce lub w mikserze z dodatkiem żółtka. Podgrzać na parze. Zastosowanie: dieta w ciężkich stanach chorób przewodu pokarmowego, wątroby (bez żółtka), chorobach jamy ustnej i gardła.
[patrz też: tort bezowy dacquoise, tort na roczek przepis, sonoforeza przeciwwskazania ]

Tags: , ,

Ryba duszona w jarzynach

Ryba duszona w jarzynach . Rybę umyć, oczyścić z łusek, usunąć wnętrzności, wypłukać dokładnie i pokrajać na porcje. Warzywa umyć, obrać, opłukać, pokrajać w drobne paseczki, włożyć do rondla, dodać olej (z wyjątkiem diety wątrobowej), skropić wrzącą wodą, oprószyć solą, przykryć rondel, zagotować. Do duszących się warzyw włożyć posoloną rybę, udusić pod przykryciem na wolnym ogniu. Podawać razem z jarzynami, posypaną posiekaną nacią pietruszki (ok. Continue Reading

Tags: , ,

Podstawowy warunek prawidlowego ogolenia ryby to poslugiwanie sie ostrym, cienkim, dlugim nozem oraz osiagniecie pewnej wprawy

Podstawowy warunek prawidłowego ogolenia ryby to posługiwanie się ostrym, cienkim, długim nożem oraz osiągnięcie pewnej wprawy. Najrzadziej stosowany sposób usuwania łusek to zdejmowanie ich razem ze skórą. Metodą tą oprawia się najczęściej ryby mające grubą skórę węgorze, miętusy i ostroboki. Zabitą rybę zawiesza się, obwiązując głowę sznurkiem. Skórę należy nadciąć wokół głowy, następnie oddzielić ostrym nożykiem od mięśni, uchwycić palcami obu rąk i ściągać w kierunku ogona w miarę potrzeby nadcina się ścięgna łączące skórę z mięśniami. Continue Reading

Tags: , ,




Archiwum

Copyright 2020 cukiernia łódź.